H Ευγενία Σαμαρά στο περιοδικό SHAPE

H Ευγενία Σαμαρά στο περιοδικό SHAPE

ΕΥΓΕΝΙΑ ΣΑΜΑΡΑ
Bold & Beautiful

Από την Μυρτώ Μήτσιου

Φωτογράφηση: Δημήτρης Σκουλός
Styling : Γιώτα Διονυσοπούλου
Μαλλιά- Μακιγιάζ : Θάνος Μόλος
Βοηθός Φωτογράφου: Δημοσθένης Παπαδόπουλος

Πόσο μαγικό είναι όταν ένα όμορφο κορίτσι δεν αρκείται στην εμφάνιση, αλλά έχει και ανησυχίες, ψάχνεται, δουλεύει αποτελεσματικά και με σεμνότητα. Η Ευγενία Σαμαρά είναι ακριβώς αυτή η περίπτωση, γι’ αυτό και ο αδυσώπητος χώρος του θεάτρου, της τηλεόρασης και των media την έχει δεχτεί με θέρμη . Και εκείνη, όμως, δεν απογοητεύει κανέναν, δίνοντας τον καλύτερο της εαυτό στην σκηνή, στο γυαλί και, βέβαια, στα «κλικ» των φωτογράφων.

Τι είναι για σένα η υποκριτική;

Είναι ένας τρόπος να εκφράζομαι. Αυτή μου η ενασχόληση λειτούργησε ψυχοθεραπευτικά. Βρήκα έναν τρόπο για να εκδηλώνω κάποια συναισθήματα μου χωρίς ακριβώς να δείχνω ότι είναι δικά μου . Μέσα από ρόλους που υποδυόμουν υποσυνείδητα προσπαθούσα να βρω κοινά στοιχεία με προσωπικές μου ανησυχίες. Η uποκριτική, επίσης, είναι ένας τρόπος για να τραβήξεις την προσοχή του άλλου. Πιστεύω πως όλοι ηθοποιοί έχουν μέσα τους ένα μεγάλο «αγάπησέ με», βρίσκονται εκεί για να προκαλέσουν συναισθήματα. Νομίζω πως ισχύει υποσυνείδητα και στη δική μου περίπτωση.

Πότε αποφάσισες να γίνεις ηθοποιός;

Το ήθελα από πολύ μικρή, από την πρώτη παράσταση του δημοτικού. Όμως, κάπου εκεί στην πρώτη λυκείου οι γονείς και οι καθηγητές μου άρχισαν να με τρομάζουν για την αβεβαιότητα του επαγγέλματος. Οι ίδιοι τότε θεωρούσαν , για να πετύχεις, πρέπει να γίνεις γιατρός ή δικηγόρος. Τελικά, πέρασα στο τμήμα Γεωπονιάς στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και από τον πρώτο χρόνο κιόλας διαπίστωσα ότι δεν είναι αυτό που θέλω να κάνω στη ζωή μου.

Ήταν σύμμαχοι οι γονείς σου σε αυτή σου την απόφαση;

Δεν αναζητούσα συμμάχους. Απλώς πήγα και έκανα τις ανακοινώσεις μου. Δε νομίζω πως κάποιος από τους δύο μπορούσε να πει και κάτι, γιατί δεν επιδίωξα να ανοίξω μια συζήτηση, απλώς το δήλωσα. Φαντάζομαι μέχρι ένα σημείο θα ανησύχησαν, γιατί δεν προέρχονται από το χώρο. Το μόνο που ήθελαν ήταν να τελειώσω το πανεπιστήμιο, όπως και έκανα, για να έχω μια εναλλακτική σε περίπτωση που τα πράγματα δεν πάνε καλά, αλλά δεν μπορώ να πω ότι οι άνθρωποι με απέτρεψαν.

Τι σε δυσκόλεψε περισσότερο όταν ήρθες στην Αθήνα; 

Η κίνηση. Γενικά, όμως, η μετάβαση μου στην Αθήνα δεν ήταν καθόλου δύσκολη, γιατί ήθελα πολύ να το κάνω και αισθάνθηκα πάρα πολύ όμορφα από την πρώτη στιγμή. Είχα άλλωστε ήδη φίλους εδώ, τον πρώτο χρόνο συζητούσα αρκετά πράγματα, αλλά όλα κάπου στράβωναν.  Αυτό όμως δεν είχε να κάνει με την Αθήνα, αλλά με την γενικότερη κατάσταση στη χώρα μας.  Τους πρώτους εννιά μήνες περίπου βασίστηκα στα έτοιμα λεφτά που είχα μαζέψει, όμως, αυτό κατάφερε και δε με επηρεάζει. Σκεφτόμουν ότι δεν πειράζει, θα κάνω την προσπάθεια μου και, αν δεν πετύχει, θα βρω κάτι άλλο να κάνω εδώ. Δεν σκέφτηκα όμως ποτέ να επιστρέψω στην Θεσσαλονίκη.

Απέναντι σε τι νιώθεις αδύναμη; 

Πιστεύω πως η αδυναμία μας προκύπτει από τους φόβους μας. Ο δικός μου ο μεγαλύτερος φόβος είναι αυτός του θανάτου. Με φοβίζει το να μην είμαι καλά κάποιος που αγαπώ. Και εγώ δε ρισκάρω ποτέ την υγεία μου. Αν δε νιώθω καλά, το ψάχνω αμέσως, κάνω εξετάσεις, θέλω να ξέρω. Η αλήθεια είναι ότι ουσιαστικά εμείς έχουμε τον έλεγχο της υγείας μας. Γενικά πάντως, θα έλεγα ότι δεν ένιωθα δύναμη απέναντι σε κάτι, γιατί έχω κάνει πολλή δουλειά με τον εαυτό μου. Τα τελευταία χρόνια άρχισα να διαπιστώνω τις αδυναμίες μου, οπότε και άρχισα να τις αποκωδικοποιώ και να τις δουλεύω. Και όταν θα πετύχαινε αυτό, έβλεπα ότι το σύστημα λειτουργούσε καλύτερα.

Σωματικά πως προσέχεις τον εαυτό σου;

Γυμνάζομαι τρεις φορές την εβδομάδα. Έχω δοκιμάσει διάφορα πράγματα, θαλάσσια σπορ, χορό, Pilates. Τελευταία κάνω με μια γυμνάστρια outdoor training. Ο λόγος που γυμνάζομαι είναι γιατί το σώμα στη δουλειά μου είναι μέσο έκφρασης. Το χρησιμοποιώ πολύ και, αν δεν ασκούμε, μπορεί να τραυματιστεί πολύ πιο εύκολα. Δεν το κάνω για να έχω το τέλειο κορμί – όχι οτι δε μου αρέσει κι αυτό το αποτέλεσμα της άσκησης –, αλλά για να είναι υγιές και λειτουργικό.

Προσέχεις την διατροφή σου; 

Γενικά τρώω ότι μου κάνει όρεξη. Υπάρχουν περίοδοι που προσέχω και περίοδοι που είμαι πιο χαλαρή. Πάντα όμως προσπαθώ να ακούω τι ζητάει ο οργανισμός μου και να του το δίνω. Το βασικότερο, αντιμετωπίζω το σώμα μου με νοιάξιμο , έχω πάντα στο μυαλό μου να του δίνω σωστά καύσιμα.